ครั้งแรกในชีวิตที่ทำงาน เป็นการออกบูธงาน Commart 2007 ที่ศูนย์สิริกิตย์
ไปทำกะกิมแล้วก็เนย วันนี้ประหม่าหน่อยๆ เพราะคิดว่ายอดขายคงไม่ถึง
พี่ปลาตั้งเป้ายอดขายไว้ 150 เครื่อง เฮือก จะทำยอดถึงมั้ยวะเนี่ย ??
เอาวะ สู้โว้ย !!!!!!~

พอดีที่ทำงานป่าปี๊อยู่ตรงข้ามศูนย์สิริกิตย์ ตอนเช้าเนยกะกิมเลยติดรถป่าปี๊ไปด้วย
พอ 9 โมงครึ่งก็ออกจากที่ทำงานป่าปี๊ แล้วไปรอเข้าตอนงานเปิด
เดินไปที่บูธ บูธไม่ใหญ่นะ เล็กไปหน่อย แต่ช่างเหอะ กูมาขาย ฮ่าๆ
แอบสะดุดพนักงานขายของซัมซองตรงบูธเยื้องๆที่ติดกัน หน้าเค้าเหมือนซึงรีอ่ะ
อิออยเห็นแล้วคลั่ง !!!~ แต่ไม่ได้ชอบเค้าแบบ ช/ญ นะ ชอบแค่ที่เค้าหน้าเหมือนซึงรี
อันที่จริงก็ไม่ได้เหมือนมากหรอก เค้าจำออกคล่ำกว่าซึงรีหน่อยอะ
แต่ตรงตานี่แบบว่าเมือนมากกกกกกกก เอาเหอะๆ มาทำงาน ทำงานไหเหล่ไป
สักพัก ลูกค้าจะมาซื้อ ปิดการขายเครื่องแรกได้ ดีใจโคดว่ะ
ก็ปิดการขายได้เรื่อยๆ ข้าวกลางวันก็กินตอนบ่ายสอง แบบว่าไม่หิวอะ จริงๆนะ
มันพูดจนลืมคำว่าหิวไปชั่วขณะอะ กรั่กๆ กินมันตรงนั้นล่ะ ตรงบูธเลย เด่นเช้ๆ ฮ่าๆ
ตอนเย็นๆป่าปี๊แวะมาหาที่บูธด้วย มาให้กำลังใจลูกสาว ก๊ากกกกกก
เลิกงาน 2 ทุ่ม พี่ปลาเรียกประชุมก่อนกลับ แล้วก็เดินออกจากงานตอน 3 ทุ่ม
เดินไปที่ทำงานป่าปี๊ กิมกะเนยก็กลับบ้านด้วยกัน
ก่อนถึงบ้านกิมกะเนย ป่าปี๊พาแวะกินข้าวที่ร้านหัวปลาหม้อไฟ
พออิ่มก็ไปส่งกิมกะเนยที่บ้าน ... อิออยก็กลับบ้านนน สลบเป็นตาย ก๊ากก