ก็โทรไปคุยกะบาส เรื่องคนบางคนที่ทำให้กุกลุ้มใจ
แม่งพูดซะใจกุเสีย แต่ก็ดี สู้ตัดใจแต่แรกดีกว่า
แต่กุอยากบอกว่า ... ตอนนี้กุตัดใจไม่ได้แล้ว


ใจนึงก็รัก อีกใจนึงก็เจ็บ

ในที่สุด ... กุก็ชอบคนๆนึงซ้ำอีกเป็นครั้งที่ 2

เฮ้อ ... วันนี้แล้วสินะที่พวกเรา 6/4 จะได้นั่งเรียนด้วยกัน
นั่งกินข้าวด้วยกัน นั่งหลับด้วยกัน โดดเรียนด้วยกัน ที่ผ่านมา 3 ปีก็มีอะไรต่างๆมากมาย
มีทั้งเรื่องที่ดีและเรื่องที่ไม่อยากจดจำ เรื่องที่ดีๆก็จะเก็บเป็นความทรงจำ
ส่วนเรื่องที่ไม่ดีก็ไม่เก็บมาคิดให้ปวดหัว
ตอนเช้าขึ้นรับเกียรติบัตรกะผอ.ที่ไปแข่งช็อปมาได้ พอคาบ 4 วีวี่เค้าสั่งส้มตำมาเลี้ยง
เลยแบกส้มตำไปกินในโรงอาหารกันทั้งห้อง ยกเว้นกลุ่มอิออฟ - -"
นั่งโต๊ะยาว 3 โต๊ะอะ เสียงดังโหวกเหวกมากก ...
ถ่ายรูปกันจ้าล่ะหวั่นเลยล่ะ วะฮะฮ่า .... อิออยไม่อิ่มเพราะกินเป็นแค่ 2 อย่าง - -"
เลยไปซื้อแตงโมมากินหน่อย วันนี้รู้สึกไม่หิวก็เลยไม่กินอะไรมาก ปกติซัดแหลก
พอกินเสร็จก็กะจะไปซีร็อกซ์เกียรติบัตร แล้วเอาไปให้อ.สักการะที่ห้องคอม
อ๊ากกกกกกกกก น้องโคยเดินผ่านมาเว้ยยยย กุงี๊รีบวิ่งไปหากล้อง
ทำตัวเป็นปาปารัซซี่ ก็ได้มาหลายช็อตอยู่ แต่เฮ้อ .... ความลับเรื่องนี้แตกซะละ
เพื่อนทั้งห้องเห็นหมดแล้วอ่า เหอๆ ช่างเหอะๆ
ก็เลยบอกให้กิมกะจอยไปขอถ่ายรูปน้องเค้าดีๆ ส่วนกุก็ไปหาอ.สักการะ
พอไปหาอาจารย์เสร็จก็ตามมาหาจอยกะกิม กิมเล่าให้ฟังว่าน้องโคดกวนตีน
เค้าบอกถ้าจะถ่ายเอาแม็กมาให้ก่อน แล้วก็ต้องแม็กเสร็จก่อนถึงให้ถ่าย
ในที่สุดก็หามาได้ ตอนที่น้องเค้าแม็กกระดาษอยู่ มีการหันมาบอกด้วย
"ห้ามแอบถ่ายนะ เดี๋ยวรูปออกมาไม่สวย" เป็นอะไรที่แบบ ... บรรยายไม่ถูกว่ะ
พอเสร็จมีการบอกจ่ายมา 20 เดี๋ยวให้ถ่าย 2 รูป เหอะๆ อิเด็กบ้า !!!~
แต่ก็ได้ถ่ายตรงๆมารูปนึง แต่ ... น้องเค้าถ่ายรูปไม่ขึ้นว๊าาาา
ตัวจริงน่ารักกว่าเยอะมากก ทุกคนยังบอกเลย วะฮะฮ่า เด็กอิออยทั้งคนนะเฟ้ยย
ตั้งแต่คาบ 6 - 8 มีวงดนตรีพวกเพื่อนๆขึ้นแสดง 5 วง เลยไปให้กำลังใจหน่อย
พอคาบ 7 พวกกลุ่มน้องโคยเดินขึ้นมาดูด้วย อ๊ากกก บุญตากุแท้ๆ วู้วววว
เล่นไปได้ 3 วง เสือกโดนไล่ ไม่รู้ใครสั่งให้ยกเลิกงาน ทั้งๆที่ยังไม่ถึงเวลาเลิก
ไอ่บาส ไอ่เกรซ ร้องไห้เลยอ่ะ แบบ ... เช่าเครื่องดนตรีมาก็ไม่ได้ขึ้นโชว์
สงสารพวกแม่งว่ะ เฮ้อ ... วันสุดท้ายแล้วแท้ๆเนี่ย ไมไม่ปล่อยกันมั่งฟะ !!
ตอนเย็นยังไม่อยากกลับบ้านเลยไปเดินเปิดท้าย สรุปกุหมดไปเป็นพัน
ซื้อนู่นซื้อนี่ เยอะแยะเต็มไปหมด จนต้องหาซื้อกระเป๋ามาใส่ของกันเลยทีเดียว
*นิทานเรื่องนีสอนให้รู้ว่า "การเดินเปิดท้าย 1 ครั้ง มักเสียตังค์ไม่ต่ำกว่า 1 พัน"

ตอนเช้าพอดีป่าปี๊แวะซื้อกุหลาบที่ร้านลุงเริงพอดี
เค้าถามว่าจะเอากุหลาบบ้างมั้ย เลยซื้อมา 6 ดอก กะซื้อให้เพื่อนๆในกลุ่ม
แต่ท้ายที่สุดก็เหลือ 1 ดอก เพราะกุดันลืมว่าทิพย์จะไม่มา -.,-
อิพวกเพื่อนๆเลยยุให้เอาไปให้น้องโคย เหวยยยย ถึงจะแค่แอบกิ๊กแต่ก็เขินนะเว่ย
ในที่สุดตอนพักเที่ยงก็เจอตัว เลยให้ต่ายกะกิมเอาไปให้
ต่ายบอกน้องเค้าเขินด้วย แล้วเพื่อนเค้าก็ถามว่าใครให้ อยากเห็นหน้า ก๊ากกกก
ขอให้พี่เป็นหญิงนิรนามต่อไปเถอะนะ หะหะ - -"

ตอนเย็นกลับมารอโทรศัพท์ใครบางคน แต่ก็ไร้วี่แวว ..... (อีกแล้ว)

วันนี้มันเป็นวันอะไรวะ ซวยทั้งวันตั้งแต่เช้าเลย
ตอนเข้าแถวดันทำที่ห้อยริงกี้หายไปทั้งพวง มีกระต่ายที่แก้มมิ๊ให้มา,
โลมาเซีย, ดอกกุหลาบในหัวใจ, เซ็ตสมอเรือ ที่สำคัญ .. รูปกุกะซองมิน - -"
โคดเสียใจอ่ะ เลยร้องไห้เลย เหอๆ คาบโฮมรูมอิงค์ก็เอาเค้กที่เพื่อนในห้องช่วยกันหุ้น
มาเซอร์ไพรส์วันเกิดให้ซิลแวง ถ่ายรูปเก็บเป็นที่ระลึก
แล้วก็ลงไปถ่ายรูปลงหนังสือรุ่นข้างล่างต่อ ช่วงที่ยังไม่ได้ถ่ายก็กินเค้กกัน
กุอย่างซวย กินโดนเทียนเต็มๆ แบบทั้งแท่งเลยอ่ะ กลืนไปแล้วด้วย อ๊ากกก
พอถึงบ้านก็ต้มไวน์จะเอาไปส่งจีจี้ ก็ต้มขวดแก้วด้วยเป็นการฆ่าเชื้อโรค
แล้วกุต้มอิท่าไหนวะขวดแตกครึ่งนึงเลยอ่ะ โฮกก .... ขวดแก้วกู๊วววว
แล้วคนบางคนก็โทรมา แต่รู้สึกวันนี้โทรมาเร็วกว่าปกตินะเนี่ย - -"
เลยคุยไปต้มไวน์ไป 555 แม่งดันอารมณ์ดีใส่ คนยิ่งหงุดหงิดๆอยู่ด้วย ชิชิ
คุยกันไปคุยกันมาก็เริ่มจะหาเรื่องทะเลาะกันอีกละ กวนกันไม่หยุดหย่อน เง้อ ..
ตอนที่คุยโทรศัพท์อยู่บนห้อง เพิ่งจะสังเกตเห็นว่าสติกเกอร์สตอว์เบอรี่
ที่ติดริงกี้ก็ดันหลุดหาย ว้อยยยย ซวยซ้ำซวยซ้อนจริงเลยกู๊ววววววววววววววว
สักพักก็วางหูด้วยความหงุดหงิดและนอยทั้งคู่ -=________________='

ก็คุยกะเพื่อนเก่า 3/1 ทั้งหมดว่าจะไปเยี่ยมตูนวันไหนกัน
สรุปก็วันนี้แหละ พายมาหาที่โรงเรียนก่อน แล้วกะว่าจะไปด้วยกัน
รอพวกน้ำเลิกเรียนเกือบ 5 โมง พอออกจากโรงเรียนก็รีบบึ่งแท็กซี่ไปกัน 2 คัน
โชคดีที่ไปกันตอนช่วงเวลาที่ให้เยี่ยมได้ คือ 5 - 6 โมงเย็น
เค้าให้เข้าเยี่ยมได้ทีละ 2 รอบละ 5 นาที รอบแรกกุกะพาย ก็เปลี่ยนรองเท้า
ล้างมือด้วยน้ำยาทำความสะอาด แล้วก็เดินไปหาตูนที่เตียง
ภาพแรกที่เห็นน้ำตากุตกในเลยว่ะ เพื่อนกุคงทรมานจนไร้คำอธิบาย
ขาขวาบวมเป่ง มือเป็นจ้ำๆ ตาก็ปรือๆ พูดไม่ได้มีสายที่ปาก
ก็คุยกับตูนแป๊บนึง แม่ตูนก็เล่านู่นเล่านี่ให้ฟัง โอย ... สงสารตูนมากกกก
แล้วก็เวียนกันให้เพื่อนคนอื่นๆได้เข้าไปเยี่ยม ช่วงเวลานี้ก็นั่งคุยกับพ่อตูนแล้วก็พี่ตั้น
พ่อตูนบอกว่าวันศุกร์ตูนอาการหนักมาก ต้องปั๊มหัวใจกันเลยอ่ะ
แถมหาความดันเลือดไม่ได้ เลยต้องกรีดต้นแขนซ้ายเพื่อให้เลือดมีความดัน
ตอนนี้ตูนโดนเจาะแถวๆต้นขาขวา หลังมือซ้ายก็พรุนด้วยรอยเจาะ คอก็โดนเจาะ
โอ่ย .... เพื่อนเอ๋ย ... แถมต้องฟอกไตอีกตั้งหลายครั้ง ครั้งละ 4 ชม.อ่ะ เง้ออ
ถ้าความเจ็บมันแบ่งกันได้ก็ขอมาสักครึ่งนึงแล้วกันนะ
พออั้มออกมาจากห้องก็ร้องไห้ เลยเข้าไปบอกว่าอย่าร้อง กลัวพ่อแม่ตูนใจเสีย
แต่ครอบครัวตูนกำลังใจดีกันทุกคนเลยว่ะ นับถือจริงๆ
พอเยี่ยมกับครบก็กลับบ้านกัน เดินไปคุยไป ฮาแตกว่ะ แต่ก็แอบเศร้า
ทุกคนหน้าเสียกันหมดอะ แต่ก็พยายามเก็บอาการไว้ ต่างคนต่างรู้อ่ะแหละ

ยังไงออยขอให้ตูนหายไวๆนะ ถ้าหายดีเดี๋ยวจะพาไปเหล่หนุ่ม 5555
จะคอยขอพรให้ตูนทุกคืนนะ พระเจ้าอวยพร ...