puso ko'y bangkang papel sa dagat ng buhay

tinatangay ng alon walang lakas na lumaban

kastilyo ng pangarap ko kahit gaano man katibay

ay dagling nabubuwal sa bawat kabiguan

puso ko'y ibong ligaw sa hangin ng buhay

nililibot ang ulap wala namang pupuntahan

lipad ng panaginip ko kahit gaano man katayog

bumabagsak pa rin dala'y damdaming sugatan 

alam kong pinapayagan mong ako'y magpakasakit

upang turuan ang puso kung pano'ng magtiis

pag lipas ng bagyo ang buhay ko'y muling matatahimik

sa dalampasigan ng iyong pag ibig 

hangarin mo sa aking buhay hindi ko man maunawaan

magtitiwala sa iyong dakilang kalooban

kailan pa man tanging ikaw ang siyang pananaligan ko

sundin ang loob mo panginoon

patitibayin ang karanasan damdaming nasugatan

mapainit na nakaraan di na muling babalikan...

supersentimode.

mata kore.
dou kimi ga boku wo kaeta shiranai. dakara ima watashi wa itte.
dou kimi ga boku wo kaeta daremo kidzukanakatta.
demo..
demo..
demo..
sonna  koto wa.. wasurerarenai. saki mo. saigo ni mo. itsu mademo.

sou hontou desu.
kore wa boku no tsutaerarenai mono.

tsutaetai.

kimi wa boku no riyuu
asa ni okiru tame ni
dakara watashi wa
hontou ni arigatai
inochi ni imi wo
mou nani ga hoshii
mainichi wa kore de ii, nee?

forgive me :( i'm sorry.

the more i'm supposed to be happy the more it is painful. god...
sana kapag iniyak ko to mawawala na. pero hinde.
utang na loob... sawang sawa na ko.. :'(